Showing posts with label காதல். Show all posts
Showing posts with label காதல். Show all posts

October 19, 2011

காதல் எத்தனை வகைப்படும்?

நீ அருகில் இல்லாதபோது
எல்லாவற்றிலும் நீயே தெரிகிறாய்

#வாசன் ஐ கேர் காதல்
***********

என் பெயர் சொல்லி யார் கூப்பிட்டாலும்
திரும்பி பார்ப்பதில்லை
நான் நீயானதிலிருந்து

# ENT காதல்
**********

வெற்றுத் தாள் கைகளில்..
காகிதத்தில் அடக்க முடியாக் காதல்..

# Illiterate காதல்
***********

ரொம்ப வெயிட் போட்டுட்ட
எனச் சொல்லும் டாக்டரிடம்
எப்படிச் சொல்ல
என் இதயத்தில் நீ இருப்பதை

# குண்டு க் கவிதை
****************

எடையும் தூரமும் பொருட்டல்ல உனக்கு
எப்பொழுதும் உன்னை நோக்கியே என் எண்ணமும் செயல்களும்
நியூட்டனின் ஈர்ப்பு விதியை பொய்யாக்குகிறாய்

#சயிண்டிஸ்டின் காதல்
***************

என்னைத் தருகிறேனென்றேன்.
கொஞ்சமே கொஞ்சமாய் கொடுத்தாய் புன்னகையை.
வட்டியும் முதலுமாய் நிறைய வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறாய் என் காதலை

# மார்வாடிக் காதல்

பி.கு : இந்த வருடக் காதலர் தினத்திற்கு பஸ்ஸில் போட்ட மொக்கைகள்:)

December 22, 2010

ஐய்யோ...அம்மா...கொல்றாளே..

கோபம் அழுகை
துக்கம் சந்தோஷம்
அனைத்தையும் நொடியில் வெளிபடுத்துகிறாய்
என் மீதான காதலைத் தவிர.
*************

காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு
கனிவு கொடுக்கும் நல்ல பாட்டு என
பாரதி சொல் பின்பற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.

இப்போதெல்லாம் காலை எழுந்தவுடன் காப்பி
பின் காதல் கொடுக்கும் உன் பேச்சு என்றாகிவிட்டேன்.
*************

சத்தமே எழுப்பாமல் பின்னிருந்து அணைக்கிறாய்
அடுத்து என்ன என்ற எதிர்பார்ப்பில் அலறித் துடிக்கிறது இதயம்
****************

செல்போன்
ரூம் சாவி
பைக் கீ
பர்ஸ்
எல்லாம் இருக்கா என்கிறாய்.
ம் என்றவள் என்னை மறந்து
அங்கேயே விட்டுவிட்டு வருகிறேன்.
*****************

உன்னிடத்தில் சுலபமாய்
மனதை தொலைத்துவிட்டேன்
வெட்கம் தொலைக்க வெட்கமாயிருக்கிறது.
******************

மனம் கொள்ளா கோபம்
விழி கொள்ளா கண்ணீர்
அனைத்தும் சட்டென அடங்கிவிடுகிறது
உன்னிரு விழி பார்க்கையில்.
******************

உன் குற்றத்தையும்
என் கோபத்தையும்
மரித்துப் போகச் செய்கின்றன
நம் பிரிவு
******************

August 16, 2010

காதலின் கடைசி குறிப்புகள்

விடாது பெய்து கொண்டிருக்கிறது மழை. விடாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றேன் நானும். ஞாபகங்களை கிளறிச் செல்வதில் மழையின் பங்கு அபாரமானது. அதுவும் உன் நினைவுகளை. எப்போதோ எடுத்த புகைப்படங்களை புரட்டிப் பார்க்கும்போது ஏற்படும் சந்தோஷத்திற்கு ஒப்பானது உன்னை நினைத்துப் பார்ப்பது. உன்னை என்று சொல்வதை விட நம்மை என சொல்வது சரியாக இருக்கும். சேர்ந்திருந்த நிமிடங்கள் விட்டுச் சென்ற இன்பங்கள் ஆயுசுக்கும் போதுமானது.

மாலைப்பொழுதுகள் எப்போதுமே ரம்மியமானவை. மறையும் சூரியனின் செங்கதிர்கள் பட்டு தகரமும் தங்கமாய் ஜொலிக்கும். அதுவும் மழை பெய்தோய்ந்த மாலையில் சூரியன் சம்பிரதாயமாய் வந்து செல்லும்போது சுற்றிலும் இருக்கும் அத்தனையும் பேரழகாகத் தெரியும். அப்படி ஒரு அழகிய மாலையில் தான் உன்னை சந்தித்தேன். அந்த சந்திப்பினூடாக நீ என்னுள் விருட்சமாய் வளர்ந்து கிளை பரப்புவாய் என நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை. சென்ற மழைக்காலத்தில் நாம் நெருங்கி வந்தோம். உனக்கு மழையில் நனைவது ரொம்பப் பிடிக்கும். எனக்கு மழையில் நனையும் உன்னை பார்க்க பிடிக்கும். கைகளை கட்டிக்கொண்டு தலைதூக்கி கண் மூடி நீ மழையில் நனையும்போது குழந்தையாக தெரிவாய். உன் மீதிறங்கும் மழைத்துளிகளை எண்ண முயன்று தோற்றேன். நான் உன் மீது கொண்டுள்ள காதலை விட அதிகமாக இருக்கிறது என நிச்சமாய் நம்பினேன். நம்புகிறேன். சொட்டச் சொட்ட நனைந்தபின் சூடாக முத்தம் தருவாய். உன் கைகளுக்குள் இருக்கும்போது உலகத்திலேயே மிகவும் பாதுகாப்பான இடமிதுதான் எனத் தோன்றியது. மழைத்துளி உன் மீது இறங்கியதை விட வேகமாய் நீ என்னுள் பரவினாய். என்னை முழுவதுமாய் ஆக்கிரமித்தாய். என்னுள் நீயே உதிரமாய் ஓடுகிறாய். இதுவரை நான் கண்டிராத, என் மீது காட்டப்படாத அன்பை உன்னிடத்தில் கண்டேன். மழைக்கு கரையும் மண் போல நான் முழுவதும் கரைந்தேன். மழையைப் பார்த்துக்கொண்டே உன்னோடு அருந்தும் தேநீர், உன் மடியில் படுத்தபடி படிக்கும் புத்தகம், உன் கைகோர்த்து நடந்த கடற்கரை என உலகத்தில் உள்ள அத்தனையும் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் உன்னை நினைவுபடுத்திக்கொண்டே இருக்கின்றன.

வெட்கப்பட வைத்தாய். சிரிக்க வைத்தாய். அதை விட அதிகமாய் அழ வைக்கிறாய். அழகான காதலிற்கு ஆயுசு கம்மி போலும். காதலில் விட்டுக்கொடுத்தல் இருக்கவேண்டுமென்றாய். ஆனால் அது நான் மட்டுமே செய்ய வேண்டுமென நீ எதிர்பார்த்தது ஏன் எனப் புரியவில்லை. இருந்தும் கொடுத்தேன். என்னை முழுவதுமாய் மாற்றிக்கொண்டேன். உனக்குப் பிடிக்காதவற்றை செய்யாமலிருந்தேன். நட்புகளை ஒதுக்கினேன். ப்ரியங்களைப் புறந்தள்ளினேன். பார்வை இழந்தேன். செவிடானேன். வார்த்தைகளை மௌனித்தேன். உனக்கானவளாக மாறினேன். காலடியிலே கிடந்தேன்.

நீ திருப்தியுற மறுக்கிறாய். இன்னும் இன்னும் என்கிறாய். என் சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களையும் மறுக்கிறாய். என்னைத் தெரியாதா உனக்கு? பிறர் என்ன சொன்னால் என்ன எனக் கேட்டால் ஆத்திரமடைகிறாய். நான் உன்மேல் கொண்டுள்ள எல்லையில்லாக் காதல் ஏன் உனக்குப் புரியவில்லை. நீ என் மீது கொண்டிருப்பது பொசஸிவ் என்கிறாய். உன் பொசசிவ்னெஸ்ஸே என்னையும் நம் காதலையும் மரிக்க வைக்குமென்றேன். நான் பயந்தது நடந்தேவிட்டது. உப்புப் பெறாத விஷயத்திற்காக நம் காதலை கொன்றுவிட்டாய். உன்னை மறக்க முடியாமல் நானும் விரைவில் மரித்துவிடுவேன் என நினைக்கிறேன். என்னால் இந்த மன அழுத்தத்தைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. தொண்டை கிழிய கத்தி, ஒலமிட்டு அழவேண்டும் போலிருக்கிறது. அதற்குக் கூட சுதந்திரமற்றவளாய் இருக்கிறேன். ஏன் என் வாழ்வில் வந்தாய். அழகான நாட்களை தந்தாய். ஏன் இவ்வளவு விரைவில் சென்றுவிட்டாய்? புயல் புரட்டிப்போட்ட ஓடமாய் கிடக்கிறேன். மீள்வேனா இல்லை வீழ்வேனா எனத் தெரியவில்லை. ஒன்று மட்டும் தெரிகிறது. உன் நினைவுகள் என்னை விட்டு நொடியும் அகலாது. நீ என்னை எவ்வளவு வெறுத்தாலும். புரிந்துக்கொள்ள மறுத்தாலும். என்றாவது இந்தக் கடித்ததை நீ படிக்கக் கூடும். என்றாவது ஒரு நாள் நான் உன்மேல் கொண்டிருப்பது பவித்ரமான அன்பு எனத் தெரியவரும். அன்றைக்கு என்னைத் தொடர்பு கொள்ள முயல்வாய். நான் புண்ணியம் செய்திருப்பேனானால் உன் அன்பு மழையில் திளைக்கும் வாய்ப்பை இந்த வாழ்விலேயே பெறுவேன். இல்லையேல் உன்னைத் தாலாட்டும் தாயாய், தோள் தாங்கும் தோழியாய் ஏதோவொரு விதத்தில் உன்னை வந்தடையும் வரம் பெறுவேன் தவம் செய்து.

என் பொக்கிஷம் என நீ கொண்டாடிய ஈர விழிகள் இப்போதெல்லாம் எப்போதும் ஈரமாக...

கயல்..

June 24, 2010

என்னை காதலித்தவன்..

நீ காதலை வெளிப்படுத்துவதைக் காட்டிலும்
கோபப்படுவது எவ்வளவோ மேல்
எரிமலையின் வெப்பத்தை வி்ட
பனிமலையின் குளிர்ச்சி
குத்திக் கொல்கிறது..
**************

அடித்தொண்டையில் கத்தியதும்
செல்போன் சிதறியதும்
பொங்கிப் பொங்கி அழுததும்
கனவே.
நினைத்ததை மறுத்தது
ஈரத் தலையணை..
*************

சாட் பாக்ஸை மூடும்போதும்
செல்பேசி அழைப்பை துண்டிக்கும்போதும்
சபித்திருப்பான் என்னை காதலித்தவன்.
அவனைப் பிரிந்த பின்னான வாழ்க்கையுடன் ஏற்பட்ட பிணக்கு
இன்னும் கூடாதிருக்கவே இத்தனையும்
என அவனுக்குத் தெரியாதிருக்கட்டும்.
***************

கரடி பொம்மை
சில்க் உறையிட்ட தலையணை
அம்மாவின் உள்ளங்கை
எதுவுமே தேவைப்படுவதில்லை.
உன் நினைவுகள் மட்டும் அதிகமாய் இருக்கிறது.
தூக்கத்தை காணவில்லை.
****************

மழை தொடரலாமா நின்றுவிடலாமா என யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
வேடிக்கை பார்க்க வந்தவள்
எல்லாவற்றிலும் உன்னைப் பார்க்கிறேன்.
என்னைச் சுற்றிலும் நீ.
என்னிலும் நீ.
‘டீல சர்க்கரை ஜாஸ்தியாயிடுச்சு. திகட்டுது இல்ல’ என்ற அம்மாவிற்கு
இல்லை என்ற என் பதில்
ஆச்சர்யமேற்படுத்தியதில் ஆச்சர்யமேது??!!
******************

February 11, 2010

இந்த அன்பு போதும்

ஏதேதோ எண்ணம் வளர்த்தேன்
உன் கையில் என்னை கொடுத்தேன்
நீ தானே புன்னகை மன்னன்
உன் ராணி நானே
பண் பாடும் பாடகன் நீயே
உன் ராகம் நானே

சில காலமாய் நானும் சிறை வாழ்கிறேன்
உனை பார்த்ததால் தானே உயிர் வாழ்கிறேன்
தூக்கம் விழிக்கிறேன்
பூக்கள் வளர்க்கிறேன்
சில பூக்கள் தானே மலர்கின்றது
பல பூக்கள் ஏனோ உதிர்கின்றது
பதில் என்ன கூறு
பூவும் நானும் வேறு

குலதெய்வமே எந்தன் குறை தீர்க்க வா
கை நீட்டினேன் என்னை கரை சேர்க்க வா
நீயே அணைக்கவா
தீயை அணைக்கவா
நீ பார்க்கும் போது பனி ஆகிறேன்
உன் மார்பில் சாய்ந்து குளிர் காய்கிறேன்
எது வந்த போதும்
இந்த அன்பு போதும்


September 24, 2009

காதல் தவம்

வீடு மாற்றியபோது எடுத்து வைத்த புத்தகங்களை அடுக்கிவைத்துக்கொண்டிருந்தேன். கண்ணில் பட்டது தேவதைகளின் தேவதை. தபூ சங்கரின் உரைநடை மற்றும் கவிதை வடிவக் காதல். மீள் வாசிப்பு செய்ய நினைத்து தனியே எடுத்து வைத்தேன். வேலையெல்லாம் முடித்துவிட்டு கையிலெடுத்து காதலில் மூழ்கினேன். அவர் எழுதியிருப்பதெல்லாம் காதல். காதலைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. எனக்குப் பிடித்த சில கவிதைகள் இதோ.

உன்னைக் காதலித்துக்கொண்டு இருக்கும்போது
நான் இறந்துபோவேனோ
என்பது எனக்குத் தெரியாது.
ஆனால் நான் இறக்கும்போதும்
உன்னைக் காதலித்துக்கொண்டு
இருப்பேன்
என்பது மட்டும் தெரியும்.
*****

'இன்று நீ
என்ன ராகத்தில் சிரிப்பாயோ' என்றேன்.
நீ மெல்லிய
புன்னகை செய்தாய்.
இன்று மௌன ராகம்தானோ
*****

அற்புதமான காதலை மட்டுமல்ல
அதௌ உன்னிடம் சொல்ல முடியாத
அதி அற்புதமான மௌனத்தையும்
நீதான் எனக்குத் தந்தாய்.
*****

தினம் தினம்
ஒரு காக்கையைப்போல்
கரைந்து கொண்டிருக்கிறது
என் காதல்
உன் வருகைக்காக.
******

நீ ஊதித் தந்த
பலூன் நான்.
எனக்குள் உன் காற்று
இருக்கும் வரை
காதல்
என்னை விளையாடிக்
கொண்டிருக்கும்.
******

நான் வழிபட
இந்த உலகத்தில்
எத்தனையோ கடவுள்கள்
இருக்கிறார்கள்.

நான் பின்பற்ற
இந்த உலகத்தில்
எத்தனையோ மதங்கள் இருக்கின்றன.

ஆனால்,
நான் காதலிக்க
இந்த உலகத்தில்
நீ மட்டும்தான் இருக்கிறாய்!
*******




இதைப் படித்துவிட்டு நானும் காதல் பற்றி எழுதினால் என்ன எனத் தோன்றியது (அடுத்த ஏழரை உங்களுக்கு). அதற்கு முன்னாள் சும்மானாச்சுக்கும் ட்ரை பண்ண கவுஜ ஒன்னு.

என்
தனிமை எரித்து
உன்
காதல் குழைத்து
கண் மையிட வா.
கண்ணில் மையிட்டு
கன்னத்தில் முத்தமுமிட்டு போ.

June 8, 2009

என்ன திடிர்னு?

வெளிச்சக் கற்றைகளினூடே நாட்டியமாடும் துரும்புகளை ரசிப்பதும்
கூந்தலுக்கு வலிக்காமல் போடப்படும் பின்னல்களும்
காரணமே இல்லாமல் இதழோரம் நிரந்தரமாய் குடியிருக்கும் சின்னப் புன்னைகையும்
கண்ணாடி முன் செலவழிக்கப்படும் நேரங்களும்
நான்கு முறையாவது உடை மாற்றுவதும்
அழுக்கேறிய பேருந்து ஜன்னல்களில் எழுதப்படும் இனிஷியல்களும்
அடிக்கடி முணுமுணுக்கப்படும் "நெஞ்சினிலே"க்களும்
உறக்கமில்லா இரவுகளும்
சாப்பாட்டுத் தட்டில் போடப்படும் கோலங்களும்
தழையத் தழைய புடவை கட்டி
கண்ணுக்கு மையிட்டு
தலை நிறைய பூ சூடிக்கொள்ளும்போதும் தான் தெரிகிறது
உன் காதல் மெல்ல மெல்ல என்னை ஆக்ரமித்துக்கொண்டிருக்கிறதென்று.
"என்னடி தீடிர் மாற்றம்?" என கண்ணடித்துக் கேட்கும் தோழியிடம் எப்படி சொல்வது?
காதல் மட்டும் சொல்லிவிட்டா வருகிறதென்று.

May 28, 2009

யாருமில்லா கடற்கரையில்

"இந்தமுறை நமது பயணத்தின்போது உனக்கு ஒரு ஆச்சர்யம் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது" என்றாய். நீ காரைக் கொண்டுபோய் நிறுத்திய இடம் ஆள் நடமாட்டம் கம்மியான கடற்கரை. "இந்த இடத்தை எப்படிடா கண்டுபிடித்தாய்?" என்றேன். "கண்ணம்மாவுக்காக ஸ்பெஷலாய் தேடியது" என்றாய். இரண்டடி எடுத்து வைத்தால் உருக்கிய வெள்ளி போல் பொங்கி வரும் கடலலையில் காலை நனைத்துவிடலாம். ஏனோ அன்று உன்னுடன் முதன் முதல் கடற்கரை சென்றபோது கால் நனைக்கத் தோணவில்லை. அடிக்கடி பார்க்கும்/பார்த்த கடல் என்றாலும் அன்று உன் அருகாமையினால் ரொம்பவே ரம்மியமாயிருந்தது.


ஒருத்தருக்கொருத்தர் பேசிக்கொள்ளாமல் நீண்ட நேரம் அமைதியாக இருந்தோம். மனதில் நினைப்பதையெல்லாம் வார்த்தைகளாய் வடிக்க முடியாமல் நாம் தவித்ததைப் போன்று தான் அலைகளும் எதையோ திரும்ப திரும்ப சொல்ல தவிப்பது போலிருந்தது. பொது இடங்களில் என் கைவிரலைப் பிடிக்கக்கூட தயங்கும் நீ அன்று என் தோளில் கை வைத்து நின்றாய். உன் தோளில் சாய்ந்து நிற்கவேண்டுமென்ற என் ஆசையை கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டு கட்டுப்படுத்திக்கொண்டேன். ரொம்ப நேரம் கழித்து "என்ன யோசிக்கிறாய்?" என கேட்டாய். "I want to freeze this moment" என்றேன் அமைதியாக. இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமாய் நின்றாய். போகலாம் என்றேன். "அதுக்குள்ள என்னடி அவசரம்? இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் நிற்கலாம்" என்றாய். "இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்தால் இங்கேயே இப்படியே இருக்கனும்னு அடம்பிடிப்பேன். சம்மதமா?" என்றேன். அழகாய் தலைகோதியபடி சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாய் "இருந்துட்டாப் போச்சு".

"என்னையே ஏன் பார்த்துகிட்டிருக்கிற?" என கேட்டாய். "நான் உன்னைப் பார்க்கலை. உன்னிள் இருக்கும் என்னைப் பார்க்கிறேன்" என நான் சமாளித்தாலும், உன் கண்ணில் தெரியும் காதலானது கடலை விட பெரிதாக இருக்கிறது. உன்னைத் தவிர வேறெதையும் என் கண்கள் காண மறுக்கின்றன. இளநீர் குடித்தபோது அந்த கடையில் இருந்தவர் நம்மையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். முதன் முதலாக the perfect ஜோடியைப் பார்க்கிறார் போலும். நான் இதை சொன்னதும் சிரித்தாய். "அழகாய் சிரிக்கிறாய்" என்றேன். மறுபடியும் சிரித்தாய். Infectious Smile. கொஞ்ச நேரம் பேசிவிட்டு திரும்பி நடக்கையில் என்னை அணைத்துக்கொண்டு நடந்தாய். நாம் அங்கு கழித்த 20 நிமிடங்கள் 20 வருடங்கள் வாழ்ந்த வாழ்வின் திருப்தியை மனதுக்கு அளித்தது.

திகட்ட திகட்ட நம்முள் காதல் பொங்கிப் பெருகியதால் கடல் நீர் அன்று கற்கண்டாய் இனித்திருக்கும்.

May 15, 2009

முதல் கடிதம்

அபி
அதான் தினமும் பார்த்துக்கறோமே. போன்ல பேசறோமே. இப்போ எதுக்கு இந்த கடிதம்ன்னு நீ யோசிக்கலாம். காதலித்தால் கடிதம் எழுதனும்னு எழுதப்படாத விதியிருக்காம். அதுவுமில்லாம உன்னைப் பார்த்தால் நான் பேச நினைக்கும் விஷயங்களை மறந்துவிடுகிறேன். இன்றளவும் நீ எப்படி என்னுள் வந்தாய் என ஆச்சரியமாய் இருக்கிறது. அந்த தினம் எல்லாக் காதலர்களுக்கும் போலவே எனக்கும் மறக்கமுடியாத தினம். சம்பிரதாயமான நம் முதல் சந்திப்பிலேயே நம்மிருவருக்குமான காதல் விதை முளைக்கத் தொடங்கியிருந்தது. ஏனோ தெரியவில்லை எந்த வித தயக்கமுமின்றி என் கண்ணைப் பார்த்து பேசிய உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது. I just felt u close to my heart. அடுத்தடுத்து நிகழ்ந்த நம் சந்திப்புகளில் நாம் கொண்டிருந்த காதலை "I Love You" என சொல்லாமல் உறுதிப்படுத்திக்கொண்டோம்.
நீ பேசும் அழகிருக்கிறதே. சிரிப்பும், குறும்பும் கொப்பளிக்கும் உன் கண்களை பார்த்துக்கொண்டே இருக்கலாம். உன் பெயரைச் சுருக்கி அபி என அழைக்கவா என கேட்டதுக்கு நீ சிரித்துக் கொண்டே "தங்கள் சித்தம் என் பாக்கியம்" என்றாய். அந்த சிரிப்பு என் கண்ணை விட்டு அகலமறுக்கிறது. பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே என் கைகளை உன் கைகளில் எடுத்துக் கொண்டு விரல்களில் நீ சொடுக்கெடுக்கும் சுகம் அலாதியானது. இதழ்கள் வலிக்க ஒரு முத்தம் பின்னர் அந்த வலிக்கு மருந்தாக மற்றொரு முத்தம் என நித்தம் என்னை திக்குமுக்காட வைக்கிறாய்.

என்னை ஏன் பிடித்திருக்கிறது என்ற உன் கேள்விக்கு என்னிடம் எப்போதுமே பதிலில்லை. என்னை எனக்கே புதிதாகக் காட்டியவன் நீ. "I'm Struck at your eyes" என நீ சொன்னபோது நான் எங்கோ பறந்துக்கொண்டிருந்தேன். நான் வெட்கப்படுகிறேன் என எனக்கு உணர்த்தியவனும் நீதான். கன்னங்கள் சிவந்து சிரித்தால் அது 100% வெட்கம் தான் என்றாய். உன்னால் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கக் கற்றுக்கொண்டுள்ளேன். என்னை சுற்றி இருப்பவை அனைத்துமே அழகாய்த் தெரிகிறது எனக்கு. எப்போதுமே ஒரு சின்னப் புன்னைகை இதழோரத்தில் இருந்துக் கொண்டே தான் இருக்கிறது.

உன்னைப் பார்க்க முடியாத நாட்களில் நான் என் நிலை மறக்கிறேன். தேவையில்லாத கோபங்களும், அழுகைகளுமே அந்த நாட்களை ஆக்கிரமிக்கின்றன. பிரிவுகள் நம் காதலை வலுப்படுத்தினாலும் என்னை ரொம்பவே பலவீனப்படுத்துகின்றன. எவ்வளவோ எழுதனும் என தான் பேனாவை எடுத்தேன். உன் நினைவுகள் கூட என் வார்த்தைகளை களவாடுகின்றன. கடிதத்தை முடிக்க மனமில்லாமல் தொடர வார்த்தைகளுமில்லாமல் அவஸ்தையாக இருக்கிறது.

வற்றாத ஜீவநதிபோல் தான் உன் மீதான என் காதலும்.

கயல்

April 20, 2009

அப்பவே சொல்லிருக்கனும்

உன்னை முதன் முதலில் HOD அறையின் முன் பார்த்த போது ஒரே டிபார்ட்மெண்ட் என்ற தெரிந்தபின் நீ உதிர்த்த அந்த சினேகமான புன்னகையின்போதே சொல்லிருக்கனும். மெல்ல நண்பர்களான பின்னொருநாளில் தொழிற்சாலை பயிற்சிக்கு சென்றபோது பேசிய ஸ்வீட் நத்திங்ஸின் போதே சொல்லிருக்கனும். உன்னையும் என்னையும் இணைத்து நண்பர்கள் கேலி செய்தபோது உள்ளலவில் மகிழ்ந்தாலும், வேற ஆளே கிடைக்கலயாடா என்று கேட்டபோதே சொல்லிருக்கனும்.

கல்லூரி ஆண்டு விழாவின் போது புடவை கட்டிக்கொண்டு வந்து எப்படியிருக்கு என்று நீ கேட்டதற்க்கு தேவதைகள் புடவை கட்டினால் நன்றாகத் தான் இருக்குமென என சொல்ல வாய்திறந்து பேரலுக்கு துணி சுத்தினமாதிரி இருக்குன்னு சொன்னேனே அப்பவே சொல்லிருக்கனும். மருதாணி வைத்த கைகளைக் காட்டி நல்லாருக்கான்னு கேட்டபோது உன் உள்ளங்கைகளில் முத்தம் பதிக்க நினைத்தாலும் பிச்சைக்காரன் வாந்தி எடுத்த மாதிரி இருக்குன்னு சொன்னேனே அப்பவே சொல்லிருக்கனும்.

நீ பார்த்த பார்வைக்கொரு நன்றி என நீ பாடிமுடித்தபோது எனக்காகத்தானே பாடினே என்று கேட்க நினைத்து காக்கா கத்தினத இன்னிக்கு தான் லைவ்வா கேட்டேன் என்றேனே அப்போதே சொல்லிருக்கனும். கொலை பசியோடு கேண்டீன் சென்றபோது இரண்டாவது தோசை கொஞ்சம் லேட்டாகுமென தெரிந்து முதல் தோசையை உன்னை சாப்பிட சொன்னேன். என் மேல அவ்ளவு அக்கறையான்னு நீ கேட்டபோது நான் அக்கறை காட்டாம வேற யார் காட்டுவா என மனதினுள் நினைத்தாலும் வெளிக்காட்டாமல் முதல்ல நீ சாப்பிடு. உனக்கு எதுவும் ஆகலைன்னா நான் சாப்பிடறேன் என்றேனே அப்பவே சொல்லிருக்கனும்.

விபத்தில் கை எலும்பு முறிந்து கட்டோடு நீ வகுப்புக்கு வந்தபோது எல்லாரும் get well soon என்றெழுதிய கட்டை காமித்து நீ எதுவும் எழுதலையா என்று கேட்டாய். வேண்டாம் உனக்கு வலிக்குமென்று சொல்லாமல் ரெண்டு கையும் உடைஞ்சிருந்தா நல்லாருந்திருக்கும்னு சொன்னேனே அப்பவே சொல்லிருக்கனும். ஒரே கம்பெனியில் இருவருக்கும் வேலை கிடைத்ததால் நம் வாழ்க்கைப் பயணம் தொடர்வதை எண்ணி சந்தோஷப்பட்ட நான் உன்னிடம் கர்மம் காலேஜ் முடிச்சும் உன் மூஞ்சிய பார்க்கும்படி ஆகிடுச்சே என்றேனே அப்பவே சொல்லிருக்கனும். என் அம்மாவைப் பார்க்க வந்திருந்த உன்னை உன் மருமகள பாருமா என சொல்ல நினைத்து காலேஜ்லிருந்து என் உயிரெடுக்கற பிசாசு இதுதான்மா என சொல்லிமுடித்தேனே அப்பவே சொல்லிருக்கனும்.

மின்னஞ்சலில் உன்னை பெண் பார்க்க வருகிறார்கள் என நீ சொன்னபோது அவர்களை வரவேண்டாமென சொல். நானிருக்கும்போது வேற எவன் உன் கழுத்துல தாலி கட்டுவான்னு பார்க்கிறேன் என சொல்ல தைரியம் வராமல் பாவம் அந்த பையன் என சொன்னேனே அப்பவாவது சொல்லிருக்கலாம். உன் கல்யாணத்துக்கு வராத காரணத்திற்காக நீ கோபித்துக் கொண்டாயே அப்பவாவது சொல்லிருக்கலாம். ஒவ்வொரு முறை உன்னிடமிருந்து அழைப்போ அஞ்சலோ வரும்போது அடித்துக்கொள்கிறதென் மனது. சொல்லித் தோற்ற காதலை விட சொல்லாமல் தோற்கும் காதலில் வலி அதிகமாம். உணர்கிறேன் உன்னால்.